Przeciez cala ta

Bez przerwy patrząc w tańczące wokół siebie płomienie, odruchowo i gwałtownie przeczesywała dłonią swoje czarne niczym węgiel włosy. Oddychała coraz szybciej, a w jej oczach zaczęły zbierać się łzy. MacCready podniósł na nią swój wzrok. Illia szybko zauważając jego niebieskie oczy, spojrzała prostu w jego twarz. Na czerwone płomienie odbijające się w jego oczach, na cienie przesłaniające jego kości policzkowe, na lekko zakrzywiony, czerwony nos. Nie chciała do tego wracać. Do tego jak to wszystko się zaczęło, do tego dlaczego naprawdę go zatrudniła. Nie chciała o tym mówić, ale musiała. Nie było innego wyjścia.