Nim los z nas zakpi, a dzień nowy nastanie...

Adam Mickiewicz to wredny, arogancki, wywyższający się cham.

A tak przynajmniej twierdził Słowacki. Odkąd przyszedł on do tej szkoły był w cieniu kogoś, kogo nawet jeszcze nie znał. Zanim jego klasa dobrze go poznała, ci już zaszufladkowali go jako kogoś, kto kopiuje sławnego Mickiewicza. Porównywany był do kogoś, kogo szczerze nie znosił.

Czy naprawdę Mickiewicz jest taki zły? A może to jednak on jest do niego uprzedzony?Nie no, przecież to jest wredny dupek...Prawda?

Czyli opowiadanie w którym cholera i zaraza to ulubione słowa Adama, Juliusz myśli o paleniu, Cyprian chce im wszystkim zaprojektować trumny, Zygmunt jest Zygmuntem i unika chodzenia do szkoły, a Fryderyk przeżywa klawiszowo-miłosne perypetie.